മോണകളെ ബാധിക്കുന്ന വിട്ടുമാറാത്ത അണുബാധകളിൽ ഏറ്റവും ഗുരുതരമായ അവസ്ഥയാണ് സീവിയർ പീരിയോഡൊണ്ടൈറ്റിസ് (Severe Periodontitis). ഈ ഘട്ടത്തിലെത്തുമ്പോൾ, വായിലുള്ള Porphyromonas gingivalis പോലുള്ള രോഗകാരികളായ ബാക്ടീരിയകൾ മോണയുടെ ഉപരിതലത്തിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങാതെ പല്ലുകളെ താങ്ങിനിർത്തുന്ന പീരിയോഡൊൺഷിയം (Periodontium) എന്ന ഭാഗത്തേക്കും വ്യാപിക്കുന്നു. പീരിയോഡൊണ്ടൽ ലിഗമെന്റ്, സിമന്റം, ആൽവിയോളാർ ബോൺ എന്നിവ ചേർന്നാണ് ഈ പിന്തുണാ ഘടന രൂപപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.
ഈ ബാക്ടീരിയകളെ നശിപ്പിക്കാൻ ശരീരത്തിന്റെ രോഗപ്രതിരോധ വ്യവസ്ഥ ശക്തമായി പ്രതികരിക്കുന്നു. എന്നാൽ, ഈ പ്രതിരോധപ്രവർത്തനത്തിനിടെ പ്രൊ-ഇൻഫ്ലമേറ്ററി സൈറ്റോകൈനുകൾ എന്ന രാസപദാർഥങ്ങൾ കൂടുതലായി ഉത്പാദിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. ഇവ മാട്രിക്സ് മെറ്റലോപ്രോട്ടീനേസുകൾ (Matrix Metalloproteinases; MMPs) എന്ന എൻസൈമുകളെ സജീവമാക്കുകയും, പല്ലുകൾക്ക് താങ്ങുനൽകുന്ന കൊളാജൻ നാരുകളെയും ചുറ്റുമുള്ള അസ്ഥിയെയും ക്രമേണ നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
സമയത്ത് ചികിത്സ ലഭിക്കാതെ പോയാൽ, ഈ നാശം കൂടുതൽ ഗുരുതരമാകുകയും മോണയിൽ ആഴമുള്ള പോക്കറ്റുകൾ രൂപപ്പെടുകയും ചെയ്യും. അതോടൊപ്പം, പല്ലുകളെ താങ്ങുന്ന അസ്ഥിയും മറ്റ് ടിഷ്യൂകളും ക്ഷയിക്കുന്നതിനാൽ പല്ലുകൾക്ക് ഇളക്കം അനുഭവപ്പെടുകയും, ഒടുവിൽ അവ നഷ്ടപ്പെടാനുള്ള സാധ്യതയും വർധിക്കുകയും ചെയ്യും.
ക്ലിനിക്കൽ നിർവചനം: സ്റ്റേജ് III അല്ലെങ്കിൽ സ്റ്റേജ് IV പീരിയോഡൊണ്ടൈറ്റിസ്. പല്ലുകളെ താങ്ങുന്ന അസ്ഥിയുടെ ഗണ്യമായ ക്ഷയം, 6 മില്ലിമീറ്ററിൽ കൂടുതലുള്ള പീരിയോഡൊണ്ടൽ പോക്കറ്റുകൾ, പല്ലുകൾക്ക് ഇളക്കം എന്നിവയാണ് ഈ ഘട്ടത്തിന്റെ പ്രധാന സവിശേഷതകൾ.
പ്രധാന ലക്ഷണങ്ങൾ: മോണയിൽ നിന്ന് സ്വയമേവ രക്തസ്രാവം, വായ്നാറ്റം (Halitosis), മോണ ഇറങ്ങിപ്പോകൽ (Gingival Recession), പല്ലുകൾക്ക് ഇളക്കം അനുഭവപ്പെടുക, ഭക്ഷണം ചവയ്ക്കുമ്പോൾ പല്ലുകൾ ചലിക്കുന്നതായി തോന്നുക എന്നിവ.
പ്രധാന ചികിത്സാരീതികൾ: സ്കെയിലിംഗ് ആൻഡ് റൂട്ട് പ്ലാനിംഗ് (Scaling and Root Planing – SRP), ഫ്ലാപ്പ് സർജറി, ബോൺ ഗ്രാഫ്റ്റിംഗ്, Guided Tissue Regeneration (GTR), ആവശ്യമായ സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഡെന്റൽ ഇംപ്ലാന്റ്.
കാഴ്ചയിൽ കാണുന്ന മാറ്റങ്ങൾ: മോണയ്ക്ക് കടുംചുവപ്പോ തവിട്ടുകലർന്ന ചുവപ്പോ നിറം കാണപ്പെടാം. മോണ ഗണ്യമായി ഇറങ്ങിപ്പോകുന്നതിനാൽ (Gingival Recession) പല്ലിന്റെ വേരുകൾ പുറത്തുകാണുകയും പല്ലുകൾ സാധാരണയേക്കാൾ നീളം കൂടിയതായി തോന്നുകയും ചെയ്യും.
അനുഭവപ്പെടുന്ന മാറ്റങ്ങൾ: ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോൾ തുടർച്ചയായ അസ്വസ്ഥതയോ വേദനയോ അനുഭവപ്പെടാം. പല്ലുകൾക്ക് വ്യക്തമായ ഇളക്കം ഉണ്ടാകുകയും, മേൽനിരയിലെയും കീഴ്നിരയിലെയും പല്ലുകൾ കടിക്കുമ്പോൾ പഴയതുപോലെ കൃത്യമായി ഒത്തുചേരുന്നില്ലെന്ന് (Altered Occlusion) തോന്നുകയും ചെയ്യും.
സ്രവങ്ങളും വായ്നാറ്റവും: പല്ലുകൾക്കിടയിലെ മോണയിൽ നിന്ന് ചലം (Pus) പുറത്തുവരാം. കൂടാതെ, ബ്രഷ് ചെയ്ത ശേഷവും മാറാത്ത കടുത്ത വായ്നാറ്റം (Halitosis) അനുഭവപ്പെടുന്നതും ഈ അവസ്ഥയുടെ പ്രധാന ലക്ഷണങ്ങളിലൊന്നാണ്.
താഴെ പറയുന്ന ലക്ഷണങ്ങൾ കണ്ടാൽ ഉടനടി ഒരു ഡെന്റൽ വിദഗ്ദ്ധന്റെ സേവനം തേടേണ്ടതാണ്:
താടിയെല്ലിലേക്ക് പടരുന്ന കടുത്ത വേദനയും ഒപ്പം മുഖത്ത് വീക്കമോ കഴുത്തിലെ ഗ്രന്ഥികളിൽ (Lymph nodes) വീക്കമോ അനുഭവപ്പെടുക.
പല്ലുകൾക്ക് കടുത്ത ഇളക്കമോ വേദനയോ ഉള്ളതിനാൽ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ സാധിക്കാതെ വരിക.
മോണയോട് ചേർന്ന് ചലം കെട്ടിക്കിടക്കുന്നത് കാണുക (Periodontal Abscess). ഇത് അണുബാധ വേഗത്തിൽ പടരുന്നതിന്റെ ലക്ഷണമാണ്.
ബാക്ടീരിയൽ ബയോഫിലിം (Bacterial Biofilm): വായ് ശുചിത്വം ശരിയായി പാലിക്കാത്തപ്പോൾ പല്ലുകളിൽ പ്ലാക്ക് (Plaque) അടിഞ്ഞുകൂടുന്നു. ഇത് നീക്കം ചെയ്യാതെ വിട്ടാൽ കാലക്രമേണ കട്ടപിടിച്ച് കാൽക്കുലസായി (Calculus/Tartar) മാറുകയും, മോണയ്ക്ക് താഴെ ഓക്സിജൻ കുറവുള്ള സാഹചര്യത്തിൽ വളരുന്ന അനാറോബിക് ബാക്ടീരിയകൾക്ക് പെരുകാൻ അനുകൂലമായ അന്തരീക്ഷം സൃഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ജിൻജിവൈറ്റിസ് ചികിത്സിക്കാതിരിക്കുക: തുടക്കത്തിൽ മോണയിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങിയിരിക്കുന്ന വീക്കവും അണുബാധയും (Gingivitis) സമയത്ത് ചികിത്സിക്കാതെ വിട്ടാൽ, അത് പല്ലുകളെ താങ്ങുന്ന പീരിയോഡൊണ്ടൽ ലിഗമെന്റിലേക്കും ആൽവിയോളാർ അസ്ഥിയിലേക്കും വ്യാപിച്ച് പീരിയോഡൊണ്ടൈറ്റിസായി മാറാം.
ഒക്ലൂസൽ ട്രോമ (Occlusal Trauma): പല്ലുകൾ കടിക്കുമ്പോൾ അമിതമോ അസമമോ ആയ സമ്മർദം ഉണ്ടാകുന്നത് ഇതിനകം അണുബാധ മൂലം ദുർബലമായ പല്ലുകളെ കൂടുതൽ ബാധിക്കുകയും, അവയെ താങ്ങുന്ന അസ്ഥിയുടെ ക്ഷയം വേഗത്തിലാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ശരീരത്തെ ബാധിക്കുന്ന മറ്റ് രോഗങ്ങൾ: പ്രമേഹം (Type II Diabetes) നിയന്ത്രണവിധേയമല്ലെങ്കിൽ മുറിവുകളും അണുബാധകളും ഉണങ്ങാനുള്ള ശരീരത്തിന്റെ ശേഷി കുറയുകയും മോണവീക്കം വർദ്ധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
പുകയിലയുടെയും മുറുക്കിന്റെയും ഉപയോഗം: പുകയില, വെറ്റില, പാക്ക് മുതലായവ സ്ഥിരമായി ഉപയോഗിക്കുന്നത് മോണകളിലേക്കുള്ള സൂക്ഷ്മ രക്തയോട്ടം കുറയ്ക്കുന്നു. ഇത് അണുബാധയുടെ ആദ്യ ലക്ഷണമായ രക്തസ്രാവത്തെ പുറത്തുകാണിക്കാതെ മറയ്ക്കുകയും അതേസമയം ടിഷ്യൂസിന്റെ നാശത്തിന് ആക്കം കൂട്ടുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഭക്ഷണരീതികൾ: ഉയർന്ന അളവിൽ റിഫൈൻഡ് കാർബോഹൈഡ്രേറ്റുകൾ അടങ്ങിയ ഭക്ഷണങ്ങളും മധുരമുള്ള ഒട്ടിപ്പിടിക്കുന്ന ലഘുഭക്ഷണങ്ങളും കഴിക്കുന്നത് ബാക്ടീരിയകളുടെ വളർച്ച കൂട്ടുന്നു.
പാരമ്പര്യം (Genetic Factors): പാരമ്പര്യമായി മോണരോഗ സാധ്യതയുള്ളവരിൽ വളരെ കുറഞ്ഞ അളവിൽ പ്ലാക്ക് ഉണ്ടായാൽ പോലും അസുഖം വേഗത്തിൽ തീവ്രമാകാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.
മോണകൾക്ക് കേടുപാടുകൾ വരുത്താതെ വീട്ടിൽ തന്നെ പരിശോധിക്കാനുള്ള വഴി:
കാഴ്ചയിലൂടെയുള്ള പരിശോധന: നല്ല വെളിച്ചത്തിൽ കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി മോണകൾ പരിശോധിക്കുക. മോണയുടെ അരികുകളിൽ ചുവപ്പുനിറമോ പല്ലിന്റെ വേരുകൾ പുറത്തുകാണുന്നതോ ശ്രദ്ധിക്കുക.
കോട്ടൺ ബഡ്സ് പരിശോധന: വൃത്തിയുള്ള ഒരു കോട്ടൺ ബഡ്സ് ഉപയോഗിച്ച് പല്ലിനോട് ചേർന്നുള്ള മോണയുടെ ഭാഗത്ത് ചെറുതായി അമർത്തുക. ചലമോ രക്തമോ വരുന്നുണ്ടോ എന്ന് നിരീക്ഷിക്കുക.
പല്ലിന്റെ ഇളക്കം പരിശോധിക്കൽ: ഇളക്കമുണ്ടെന്ന് സംശയമുള്ള പല്ലിൽ രണ്ട് വിരലുകൾ അമർത്തി മുന്നോട്ടും പിന്നോട്ടും മെല്ലെ ഇളക്കി നോക്കുക. ഇളകുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അസ്ഥികൾക്ക് ക്ഷയം സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് മനസ്സിലാക്കാം. ഇതിനായി ലോഹ ഉപകരണങ്ങളോ നഖങ്ങളോ ഉപയോഗിക്കരുത്.
പീരിയോഡൊന്റിസ്റ്റ് രോഗത്തിന്റെ തീവ്രത വിലയിരുത്താൻ വിവിധ ക്ലിനിക്കൽ പരിശോധനകളും ഇമേജിംഗ് പരിശോധനകളും നടത്തുന്നു.
പീരിയോഡൊണ്ടൽ പോക്കറ്റിന്റെ ആഴം അളക്കൽ: പീരിയോഡൊണ്ടൽ പ്രോബ് (Periodontal Probe) ഉപയോഗിച്ച് മോണയ്ക്കും പല്ലിനുമിടയിലെ പോക്കറ്റിന്റെ ആഴം അളക്കുന്നു. ആരോഗ്യമുള്ള മോണയിൽ ഈ ആഴം സാധാരണയായി 1–3 മില്ലിമീറ്റർ ആയിരിക്കും. എന്നാൽ ഗുരുതരമായ പീരിയോഡൊണ്ടൈറ്റിസിൽ ഇത് 6 മില്ലിമീറ്ററോ അതിൽ കൂടുതലോ ആകാം.
റേഡിയോളജിക്കൽ പരിശോധന: പല്ലുകളെ താങ്ങുന്ന ആൽവിയോളാർ അസ്ഥിക്ക് എത്രമാത്രം ക്ഷയം സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് വിലയിരുത്താൻ ഡിജിറ്റൽ ഇൻട്രാഓറൽ എക്സ്-റേ അല്ലെങ്കിൽ കൂടുതൽ വിശദമായ പരിശോധന ആവശ്യമെങ്കിൽ CBCT (Cone Beam Computed Tomography) ഉപയോഗിക്കുന്നു.
വൈറ്റാലിറ്റിയും മൊബിലിറ്റിയും പരിശോധിക്കൽ: പല്ലിന്റെ ഞരമ്പ് (പൾപ്പ്) ജീവസാന്നിധ്യമുള്ളതാണോ എന്ന് അറിയാൻ ആവശ്യമായ സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഇലക്ട്രിക് പൾപ്പ് ടെസ്റ്റ് (Electric Pulp Test) നടത്താം. അതോടൊപ്പം, പല്ലിന്റെ ഇളക്കത്തിന്റെ തോത് മില്ലർ മൊബിലിറ്റി ക്ലാസിഫിക്കേഷൻ (Miller Mobility Classification) അനുസരിച്ച് ക്ലാസ് I മുതൽ ക്ലാസ് III വരെ തരംതിരിച്ച് രേഖപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.
|
സ്റ്റേജ് |
പോക്കറ്റ് ഡെപ്ത് |
ബോൺ റീസോർപ്ഷൻ (അസ്ഥിക്ഷയം) |
പല്ലിന്റെ ഇളക്കം |
ക്ലിനിക്കൽ സ്റ്റാറ്റസ് |
|
സ്റ്റേജ് I/II (മിതമായത്) |
4–5 mm |
വേരിന്റെ നീളത്തിന്റെ 30%-ൽ താഴെ |
വളരെ കുറവ് അല്ലെങ്കിൽ ഇല്ല |
സാധാരണ ചികിത്സകൾ വഴി ടിഷ്യൂസിന്റെ വീക്കം പൂർണ്ണമായും മാറ്റാം. |
|
സ്റ്റേജ് III (തീവ്രമായത്) |
6–7 mm |
വേരിന്റെ മധ്യഭാഗം വരെ |
ക്ലാസ് I–II (ഹൊറിസോണ്ടൽ) |
ടിഷ്യൂസ് വീണ്ടെടുക്കാൻ ഫ്ലാപ്പ് സർജറി ആവശ്യമാണ്. |
|
സ്റ്റേജ് IV (വളരെ കഠിനമായത്) |
≥8 mm |
വേരിന്റെ നീളത്തിന്റെ 2/3-ൽ കൂടുതൽ |
ക്ലാസ് III (കഠിനമായ ഇളക്കം) |
പല്ല് നഷ്ടപ്പെടാൻ ഉയർന്ന സാധ്യത. പൂർണ്ണ പുനരുദ്ധാരണം ആവശ്യമാണ്. |
ഗുരുതരമായ മോണരോഗങ്ങൾക്ക് (Severe Periodontitis) രോഗത്തിന്റെ തീവ്രതയും പല്ലുകൾക്കും അസ്ഥികൾക്കും സംഭവിച്ചിട്ടുള്ള നാശത്തിന്റെ തോതും അനുസരിച്ച് സർജറി ആവശ്യമില്ലാത്തതും സർജറി ആവശ്യമായതുമായ വിവിധ ചികിത്സാരീതികൾ ലഭ്യമാണ്.
സർജറി ആവശ്യമില്ലാത്ത ചികിത്സകൾ
ഡീപ്പ് സ്കേലിംഗ് ആൻഡ് റൂട്ട് പ്ലാനിംഗ് (Scaling and Root Planing – SRP): മോണയ്ക്കടിയിൽ അടിഞ്ഞുകൂടിയ പ്ലാക്കും കാൽക്കുലസും (ടാർട്ടർ) അൾട്രാസോണിക് സ്കേലറും പ്രത്യേക ഉപകരണങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച് നീക്കം ചെയ്യുന്നു. തുടർന്ന് പല്ലിന്റെ വേരിന്റെ ഉപരിതലം മിനുസപ്പെടുത്തുന്നു. ഇതിലൂടെ ബാക്ടീരിയകളുടെ വളർച്ച കുറയുകയും മോണ വീണ്ടും പല്ലിനോട് ചേർന്നുപിടിക്കാൻ സഹായിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ലേസർ അസിസ്റ്റഡ് ന്യൂ അറ്റാച്ച്മെന്റ് പ്രൊസീജ്യർ (Laser-Assisted New Attachment Procedure – LANAP): പ്രത്യേക തരംഗദൈർഘ്യമുള്ള ലേസർ ഉപയോഗിച്ച് പോക്കറ്റുകൾക്കുള്ളിലെ അണുബാധയേറ്റ ടിഷ്യൂകൾ മാത്രം നീക്കം ചെയ്യുന്നു. ആരോഗ്യമുള്ള ടിഷ്യൂകൾക്ക് പരമാവധി സംരക്ഷണം നൽകിക്കൊണ്ട് അണുബാധ കുറയ്ക്കാനും രോഗശമനം വേഗത്തിലാക്കാനും ഈ ചികിത്സ സഹായിക്കും.
സർജറി ആവശ്യമായ ചികിത്സകൾ
പീരിയോഡൊണ്ടൽ ഫ്ലാപ്പ് സർജറി (Periodontal Flap Surgery): മോണയിൽ ചെറിയ മുറിവുണ്ടാക്കി അത് താൽക്കാലികമായി ഉയർത്തിയ ശേഷം, മോണയ്ക്കടിയിലുള്ള അണുബാധയേറ്റ ടിഷ്യൂകളും കട്ടപിടിച്ച കാൽക്കുലസും നേരിട്ട് കണ്ട് പൂർണമായി വൃത്തിയാക്കുന്നു. തുടർന്ന് മോണ പഴയ സ്ഥാനത്ത് തുന്നിച്ചേർത്ത് രോഗശമനത്തിന് സഹായിക്കുന്നു.
ബോൺ ഗ്രാഫ്റ്റിംഗും ഗൈഡഡ് ടിഷ്യൂ റീജനറേഷനും (Bone Grafting & Guided Tissue Regeneration – GTR): അസ്ഥിക്ഷയം സംഭവിച്ച ഭാഗങ്ങളിൽ സ്വാഭാവികമോ കൃത്രിമമോ ആയ ബോൺ ഗ്രാഫ്റ്റ് സ്ഥാപിച്ച് പുതിയ അസ്ഥിയുടെ വളർച്ച പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു. തുടർന്ന് ഒരു പ്രത്യേക ബയോകോംപാറ്റിബിൾ മെംബ്രെയ്ൻ സ്ഥാപിച്ച് അസ്ഥിക്കും പീരിയോഡൊണ്ടൽ ടിഷ്യൂകൾക്കും വീണ്ടും വളരാൻ അനുയോജ്യമായ സാഹചര്യം ഒരുക്കുന്നു. ഗുരുതരമായ അസ്ഥിക്ഷയം സംഭവിച്ച രോഗികളിൽ പല്ലുകൾ സംരക്ഷിക്കാൻ ഈ ചികിത്സ പ്രധാന പങ്കുവഹിക്കുന്നു.
ഗുരുതരമായ മോണരോഗങ്ങളുടെ ചികിത്സയിൽ ആവശ്യാനുസരണം വിവിധ ഡെന്റൽ വിദഗ്ധരുടെ സേവനം ആവശ്യമായി വന്നേക്കാം.
ജനറൽ ഡെന്റിസ്റ്റ് (General Dentist): രോഗത്തിന്റെ പ്രാഥമിക പരിശോധന, രോഗനിർണയം, സാധാരണ സ്കേലിംഗ്, വായ് ശുചിത്വത്തെക്കുറിച്ചുള്ള നിർദേശങ്ങൾ, ചികിത്സയ്ക്ക് ശേഷമുള്ള പതിവ് ഫോളോ-അപ്പുകൾ എന്നിവ നിർവഹിക്കുന്നു. ആവശ്യമെങ്കിൽ രോഗിയെ പീരിയോഡൊന്റിസ്റ്റിലേക്ക് റഫർ ചെയ്യുകയും ചെയ്യും.
പീരിയോഡൊന്റിസ്റ്റ് (Periodontist): മോണയുടെയും പല്ലുകളെ താങ്ങുന്ന ടിഷ്യൂകളുടെയും രോഗങ്ങളിൽ പ്രത്യേക പരിശീലനം നേടിയ വിദഗ്ധനാണ്. ഡീപ്പ് സ്കേലിംഗ് ആൻഡ് റൂട്ട് പ്ലാനിംഗ് (SRP), പീരിയോഡൊണ്ടൽ ഫ്ലാപ്പ് സർജറി, ബോൺ ഗ്രാഫ്റ്റിംഗ്, ഗൈഡഡ് ടിഷ്യൂ റീജനറേഷൻ (GTR), LANAP, ഗുരുതരമായ പീരിയോഡൊണ്ടൽ പോക്കറ്റുകളുടെ ചികിത്സ എന്നിവ പ്രധാനമായും ഇവരാണ് നിർവഹിക്കുന്നത്
പ്രോസ്ത്തോഡൊന്റിസ്റ്റ് (Prosthodontist): മോണരോഗം മൂലം പല്ലുകളോ അസ്ഥിയോ ഗണ്യമായി നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ, പല്ലുകളുടെ പ്രവർത്തനവും സൗന്ദര്യവും പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്ന ചികിത്സകൾ നൽകുന്ന വിദഗ്ധനാണ്. ഫുൾ മൗത്ത് റീഹാബിലിറ്റേഷൻ, ഡെന്റൽ ഇംപ്ലാന്റ് അധിഷ്ഠിത പല്ലുകൾ, ബ്രിഡ്ജുകൾ, മറ്റ് കൃത്രിമ ദന്തപുനഃസ്ഥാപനങ്ങൾ എന്നിവ ആവശ്യമായ സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഇവരുടെ സേവനം തേടുന്നു.
ഗുരുതരമായ മോണരോഗത്തിന്റെ ചില ലക്ഷണങ്ങൾ അവഗണിക്കരുത്. ലക്ഷണങ്ങളുടെ തീവ്രത അനുസരിച്ച് എത്രയും വേഗം ചികിത്സ തേടേണ്ടത് പ്രധാനമാണ്.
അടിയന്തര ചികിത്സ (24–48 മണിക്കൂറിനുള്ളിൽ): കഠിനമായ മോണവേദന, മുഖത്തോ മോണയിലോ വീക്കം, മോണയിൽ നിന്ന് ചലം (Periodontal Abscess) പുറത്തുവരൽ, അല്ലെങ്കിൽ പനി പോലുള്ള ലക്ഷണങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ ഉടൻ ഡെന്റിസ്റ്റിനെ സമീപിക്കണം. അണുബാധ നിയന്ത്രിക്കുന്നതിനും ആവശ്യമായാൽ ചലം പുറത്തെടുക്കുന്നതിനും മരുന്നുകൾ നൽകുന്നതിനും അടിയന്തര ചികിത്സ ആവശ്യമായി വരാം.
സമയബന്ധിതമായ ചികിത്സ (ഒരു ആഴ്ചയ്ക്കുള്ളിൽ): പല്ലുകൾക്ക് വ്യക്തമായ ഇളക്കം അനുഭവപ്പെടുക, ബ്രഷ് ചെയ്യുമ്പോഴോ സ്വയമേവയോ മോണയിൽ നിന്ന് തുടർച്ചയായി രക്തസ്രാവം ഉണ്ടാകുക, അല്ലെങ്കിൽ മോണ വേഗത്തിൽ ഇറങ്ങിപ്പോകുന്നതായി ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടാൽ ഒരാഴ്ചയ്ക്കുള്ളിൽ പീരിയോഡൊന്റിസ്റ്റിനെയോ ഡെന്റിസ്റ്റിനെയോ കാണണം. നേരത്തെയുള്ള ചികിത്സ അസ്ഥിക്ഷയം കൂടുതൽ വഷളാകുന്നത് തടയാൻ സഹായിക്കും.
ചികിത്സ വൈകിക്കുന്നത്: ഗുരുതരമായ മോണരോഗം മാസങ്ങളോളം ചികിത്സിക്കാതെ വിട്ടാൽ, പല്ലുകളെ താങ്ങുന്ന അസ്ഥിയും മറ്റ് ടിഷ്യൂകളും തുടർച്ചയായി നശിക്കും. ഇതുമൂലം പല്ലുകൾക്ക് കൂടുതൽ ഇളക്കം സംഭവിക്കുകയും ഒടുവിൽ അവ നഷ്ടപ്പെടാനുള്ള സാധ്യത ഗണ്യമായി വർധിക്കുകയും ചെയ്യും.
വീട്ടുവൈദ്യങ്ങളിലൂടെയോ പ്രകൃതിദത്ത മാർഗ്ഗങ്ങളിലൂടെയോ കടുത്ത മോണരോഗം പൂർണ്ണമായി മാറ്റാൻ സാധിക്കുമോ?
ഇല്ല. വായ വൃത്തിയായി സൂക്ഷിക്കുന്നത് പല്ലിന്റെ ഉപരിതലത്തിൽ പ്ലാക്ക് അടിയുന്നത് തടയുമെങ്കിലും, മോണയ്ക്കടിയിലെ കല്ലുകൾ (Subgingival calculus) നീക്കം ചെയ്യാൻ അതിന് സാധിക്കില്ല. കൂടാതെ, കടുത്ത അണുബാധ മൂലം നശിച്ച അസ്ഥികളെ പൂർവ്വസ്ഥിതിയിലാക്കാനും ഇതിനാവില്ല. അണുബാധയുടെ ഉറവിടം പൂർണ്ണമായി നീക്കം ചെയ്യാൻ വിദഗ്ദ്ധ ഡെന്റൽ ചികിത്സ തന്നെ വേണം.
കേരളത്തിൽ സ്റ്റേജ് III/IV പീരിയോഡൊണ്ടൈറ്റിസ് ചികിത്സയ്ക്കായി എത്ര ചെലവ് വരും?
കേരളത്തിലെ സ്വകാര്യ ക്ലിനിക്കുകളിൽ ഫ്ലാപ്പ് സർജറിക്ക് ഒരു ക്വാഡ്രന്റിന് ₹6,000 മുതൽ ₹15,000 വരെയാണ് ചെലവ്. ബോൺ ഗ്രാഫ്റ്റുകളോ GTR മെംബ്രെയ്നുകളോ ആവശ്യമായി വന്നാൽ ഓരോ ഭാഗത്തിനും ₹8,000 മുതൽ ₹20,000 വരെ അധിക ചെലവ് വരാം.
സ്റ്റേജ് III അല്ലെങ്കിൽ IV പീരിയോഡൊണ്ടൈറ്റിസ് ഉള്ള രോഗികൾക്ക് എല്ലാ പല്ലുകളും നഷ്ടപ്പെടുമോ?
എല്ലാ പല്ലുകളും നഷ്ടപ്പെടണമെന്നില്ല. തുടക്കത്തിൽ തന്നെ ചെയ്യുന്ന പീരിയോഡൊണ്ടൽ സർജറി, ബോൺ ഗ്രാഫ്റ്റിംഗ്, കൃത്യമായ പരിപാലനം എന്നിവയിലൂടെ ഇളക്കമുള്ള പല്ലുകളെപ്പോലും വർഷങ്ങളോളം സംരക്ഷിച്ചു നിർത്താൻ സാധിക്കും.
കടുത്ത മോണരോഗങ്ങളുടെ ചികിത്സ എന്നത് വെറും വായ ശുചീകരണത്തിൽ ഉപരിയായി കൃത്യമായ സംരക്ഷണ മാർഗ്ഗങ്ങളിലേക്ക് മാറുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. ഗൈഡഡ് ടിഷ്യൂ റീജനറേഷൻ, ലേസർ ചികിത്സകൾ തുടങ്ങിയ പുതിയ സർജിക്കൽ രീതികൾ വഴി മുൻപ് ഉപേക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടി വരുമായിരുന്ന പല്ലുകളെപ്പോലും പീരിയോഡൊന്റിസ്റ്റുകൾക്ക് ഇന്ന് സംരക്ഷിക്കാൻ സാധിക്കുന്നുണ്ട്. എന്നിരുന്നാലും, ചികിത്സയ്ക്ക് ശേഷമുള്ള കാര്യങ്ങൾ കൃത്യമായി പാലിക്കുക, കൃത്യമായ ഇടവേളകളിൽ ഡെന്റിസ്റ്റിനെ കാണുക, മറ്റ് ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ചു നിർത്തുക എന്നിവയിലാണ് പല്ലുകളുടെ ആയുസ്സ് ഇരിക്കുന്നത്