ഒരു അപകടത്തെത്തുടർന്നോ വീഴ്ചയെത്തുടർന്നോ പല്ല് അതിന്റെ യഥാർത്ഥ സ്ഥാനത്തുനിന്ന് മുകളിലേക്കോ പുറത്തേക്കോ തള്ളി വരുന്ന അവസ്ഥയെയാണ് ഡെന്റൽ എക്സ്ട്രൂഷൻ (Extrusive Luxation) എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. ഇതിൽ പല്ല് പൂർണ്ണമായി വായുടെ പുറത്തേക്ക് വീണുപോകുന്നില്ല (Avulsion), പകരം അതിന്റെ അസ്ഥിര അറയിൽ (Socket) നിന്ന് ഭാഗികമായി പുറത്തേക്ക് തള്ളിനിൽക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്.
ചുറ്റുമുള്ള മറ്റ് പല്ലുകളെ അപേക്ഷിച്ച് ഈ പല്ലിന് നീളം കൂടുതൽ ഉള്ളതായി തോന്നും. പല്ലിനെ താടിയെല്ലുമായി ഉറപ്പിച്ചു നിർത്തുന്ന പെരിയോഡോന്റൽ കോശങ്ങൾക്കുണ്ടാകുന്ന (Periodontal tissues) പരിക്കാണ് ഇതിന് കാരണം. പല്ലിന് ഒരു സ്പ്രിംഗ് പോലെ സംരക്ഷണം നൽകുന്ന പെരിയോഡോന്റൽ ലിഗമെന്റ് നാരുകൾ (Periodontal ligament fibers) ഈ അവസ്ഥയിൽ വലിഞ്ഞു നീളുകയോ പൊട്ടിപ്പോകുകയോ ചെയ്യുന്നു. കൂടാതെ, പല്ലിന്റെ വേരിന്റെ അടിഭാഗത്തുള്ള 'എപ്പിക്കൽ ഫൊറാമെൻ' (Apical foramen) എന്ന ചെറിയ ദ്വാരത്തിലൂടെയാണ് പല്ലിനുള്ളിലെ ഞരമ്പുകളും രക്തക്കുഴലുകളും കടന്നുപോകുന്നത്. പല്ല് പുറത്തേക്ക് തള്ളുമ്പോൾ ഇവ മുറിയുകയോ അമർന്നു പോകുകയോ ചെയ്യാം. ഇത് പല്ലിന്റെ ഉള്ളിലെ ജീവനുള്ള ഭാഗമായ പൾപ്പിലേക്കുള്ള (Pulp) രക്തയോട്ടം തടസ്സപ്പെടുത്തുന്നു.
ലളിതമായ നിർവചനം: പല്ലിനെ താങ്ങിനിർത്തുന്ന ലിഗമെന്റുകൾക്കുണ്ടാകുന്ന പരിക്ക് കാരണം പല്ല് അതിന്റെ സോക്കറ്റിൽ നിന്ന് ഭാഗികമായി പുറത്തേക്ക് തള്ളിപ്പോകുന്ന അവസ്ഥ.
ഉടൻ ചികിത്സ തേടേണ്ട ലക്ഷണങ്ങൾ: പല്ലിന് നീളം കൂടിയതായി തോന്നുക, പല്ലിന് അമിതമായ ഇളക്കം, മോണയിൽ നിന്നുള്ള രക്തസ്രാവം, കടുത്ത വേദന, വായ ശരിയായി അടയ്ക്കാൻ പറ്റാതെ വരിക.
ചികിത്സകൾ: സ്പ്ലിന്റ് (Splint) ഉപയോഗിച്ച് പല്ല് ഉറപ്പിച്ചു നിർത്തുക, റൂട്ട് കനാൽ ചികിത്സ (Endodontic therapy), ക്രൗൺ (Crown/ക്യാപ്പ്) അല്ലെങ്കിൽ ഇംപ്ലാന്റ് ചെയ്യുക, പരിഹരിക്കാൻ പറ്റാത്തവിധം കേടുവന്ന പല്ലുകൾ എടുത്തു കളയുക.
സാധ്യമായ ആരോഗ്യ പ്രശ്നങ്ങൾ: പല്ലിന്റെ ഞരമ്പ് നശിച്ചു പോവുക (Pulp death), വേരുകൾ ദ്രവിച്ചു പോകുക (Root resorption), പല്ലിന് ചുറ്റുമുള്ള അസ്ഥിക്ഷയം.
നീളം കൂടിയതായി തോന്നുക: ബാധിക്കപ്പെട്ട പല്ല് മറ്റുള്ളവയെ അപേക്ഷിച്ച് താഴേക്ക് ഇറങ്ങി നിൽക്കുന്നതായി രോഗിക്ക് വ്യക്തമായി കാണാൻ സാധിക്കും.
അമിതമായ ഇളക്കം: നാവ് കൊണ്ടോ ചുണ്ട് കൊണ്ടോ തൊടുമ്പോൾ തന്നെ പല്ല് കടുപ്പത്തിൽ ഇളകുന്നതായി അനുഭവപ്പെടും. വായ അടയ്ക്കാൻ നോക്കുമ്പോൾ ഈ പല്ല് ആദ്യം എതിർവശത്തെ പല്ലിൽ തട്ടുന്നതായി രോഗിക്ക് അറിയാം.
കടിക്കുന്നതിലെ തടസ്സം (Occlusal Interference): പല്ല് പുറത്തേക്ക് തള്ളി നിൽക്കുന്നതിനാൽ രോഗികൾക്ക് വായ പൂർണ്ണമായി അടയ്ക്കാൻ കഴിയില്ല. ഭക്ഷണം കഴിക്കാനോ വെള്ളം കുടിക്കാനോ സാധിക്കാത്ത വിധം ഇത് കടുത്ത അസ്വസ്ഥത ഉണ്ടാക്കുന്നു.
മോണയിലെ ചോരയും നീരും: പല്ലിന് ചുറ്റുമുള്ള സൂക്ഷ്മമായ രക്തക്കുഴലുകൾ പൊട്ടുന്നത് കാരണം മോണയിൽ നിന്ന് തുടർച്ചയായി ചോര വരാം.
മാറിയ സംവേദനക്ഷമത: പല്ലിന്റെ ആന്തരിക ഭാഗമായ ഡെന്റിൻ (Dentin) പുറത്താകുന്നതിനാലും ഞരമ്പുകൾക്ക് കേടുപാടുകൾ സംഭവിക്കുന്നതിനാലും പല്ലിന്റെ ഉണർവ് വ്യത്യാസപ്പെടുന്നു. ചിലർക്ക് അവിടെ യാതൊരു സ്പർശനവും അറിയാൻ കഴിയില്ല, എന്നാൽ മറ്റുചിലർക്ക് തണുത്ത വായു തട്ടുമ്പോൾ പോലും കടുത്ത വേദനയോ പുളിച്ചിലോ അനുഭവപ്പെടാം.
പല്ലിന് ഗുരുതരമായ കേടുപാടുകൾ സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നും അടിയന്തിര ശ്രദ്ധ വേണമെന്നും സൂചിപ്പിക്കുന്ന ലക്ഷണങ്ങൾ:
പല്ല് കറുക്കുക: അപകടം നടന്ന് ഏതാനും മണിക്കൂറുകൾക്കകം പല്ലിന്റെ നിറം കറുപ്പോ തവിട്ടോ ആയി മാറുകയാണെങ്കിൽ, അത് പല്ലിന്റെ ഞരമ്പ് നശിച്ചു പോകുന്നതിന്റെ (Pulp necrosis) ലക്ഷണമാണ്.
മോണയ്ക്ക് പുറത്തേക്ക് നീര് വെയ്ക്കുക: നീരും വീക്കവും പല്ലിന്റെ പരിധി ലംഘിച്ച് കവിളുകളിലേക്കോ താടിയെല്ലിന് താഴേക്കോ (Submandibular area) പടരുകയാണെങ്കിൽ അത് അണുബാധ തീവ്രമാകുന്നതിന്റെ ലക്ഷണമാണ്.
ശ്വാസകോശത്തിലേക്ക് പോകാനുള്ള സാധ്യത (Aspiration Risk): പല്ല് അത്രത്തോളം ഇളകി നിൽക്കുകയാണെങ്കിൽ തുപ്പുകയോ വിഴുങ്ങുകയോ ചെയ്യുമ്പോൾ അത് അബദ്ധത്തിൽ ശ്വാസനാളത്തിലേക്ക് പോകാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. ഈ ലക്ഷണങ്ങൾ കണ്ടാൽ ഒട്ടും വൈകാതെ എമർജൻസി വിഭാഗത്തിൽ ചികിത്സ തേടണം.
റോഡ് അപകടങ്ങൾ: കേരളത്തിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് വളവും തിരിവുമുള്ള ഗ്രാമീണ റോഡുകളിലെ ബൈക്ക് അപകടങ്ങളിൽ ഹെൽമെറ്റ് ഇല്ലാതെ ഹാൻഡിൽ ബാറിലോ റോഡരികിലെ വസ്തുക്കളിലോ മുഖം ഇടിക്കുന്നത് പല്ല് തള്ളിപ്പോകാൻ പ്രധാന കാരണമാകുന്നു.
തൊഴിൽപരമായ അപകടങ്ങൾ: കൃഷിയിടങ്ങളിലോ ഫാക്ടറികളിലോ ഉള്ള വീഴ്ചകൾ, കനത്ത യന്ത്രങ്ങളിലോ മരച്ചില്ലകളിലോ വന്ന് ഇടിക്കുന്നത് എന്നിവ പല്ലിനെ വേരോടെ ഇളക്കാൻ പോന്ന ആഘാതം ഉണ്ടാക്കാം.
അസ്വാഭാവികമായ വസ്തുക്കൾ കടിക്കുക: കട്ടിയുള്ളതോ അസാധാരണമായതോ ആയ വസ്തുക്കൾ കടിക്കുമ്പോൾ പല്ല് വഴുതിപ്പോകുകയും, ബലഹീനമായ പല്ലുകളിൽ അസമമായ സമ്മർദ്ദം വരികയും ചെയ്യുന്നത് വഴി പല്ല് പുറത്തേക്ക് തള്ളാം.
മോണരോഗം (Periodontitis): വിട്ടുമാറാത്ത മോണരോഗം പല്ലിന് ചുറ്റുമുള്ള അസ്ഥിയെയും ലിഗമെന്റുകളെയും നശിപ്പിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെയുള്ള പല്ലുകൾക്ക് ഉറപ്പ് കുറവായതിനാൽ ചെറിയൊരു ആഘാതം പോലും പല്ല് പുറത്തേക്ക് തള്ളാൻ കാരണമാകും.
ഉന്തിനിൽക്കുന്ന പല്ലുകൾ (Maxillary Protrusion): മുൻപല്ലുകൾ കൂടുതൽ ഉന്തിനിൽക്കുന്നവരിൽ (Buck teeth) അപകടങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ നേരിട്ട് ആഘാതം ഏൽക്കാനുള്ള സാധ്യത വളരെ കൂടുതലാണ്.
വേരുകളുടെ നീളക്കുറവ്: ജന്മനാ പല്ലിന്റെ വേരുകൾക്ക് നീളവും വണ്ണവും കുറവാണെങ്കിൽ അവ താടിയെല്ലിൽ ആഴത്തിൽ ഉറച്ചിരിക്കില്ല. അതുകൊണ്ട് ചെറിയ ബലം പ്രയോഗിച്ചാൽ പോലും ഇവ എളുപ്പത്തിൽ ഇളകിപ്പോരും.
മൗത്ത് ഗാർഡുകളുടെ കുറവ്: കായികാഭ്യാസങ്ങളിലോ റഫ് സ്പോർട്സിലോ ഏർപ്പെടുമ്പോൾ പല്ലുകളുടെ സംരക്ഷണത്തിനായി മൗത്ത് ഗാർഡുകൾ (Mouthguards) ധരിക്കാത്തത് പരിക്കിന്റെ ആക്കം കൂട്ടുന്നു.
ഇവ ശ്രദ്ധിക്കുക:
കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി നിങ്ങളുടെ പുഞ്ചിരി ശ്രദ്ധിക്കൂ. ഒരു പല്ല് മാത്രം മറ്റുള്ളവയേക്കാൾ താഴേക്ക് തൂങ്ങി നിൽക്കുന്നുണ്ടോ?
മോണയോട് ചേർന്നുള്ള ഭാഗത്ത് പല്ലിന്റെ വേരിന്റെ നിറം മാറിയതായി കാണുന്നുണ്ടോ?
വായ പതുക്കെ അടച്ചു നോക്കൂ. പല്ലുകൾ എല്ലാം ഒരേപോലെയല്ലേ കൂട്ടിമുട്ടുന്നത്?
ഇളകിയ പല്ല് ആദ്യം വന്ന് മുട്ടുകയും വായ ശരിയായി അടയ്ക്കാൻ സമ്മതിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടെങ്കിൽ പല്ലിന് 'എക്സ്ട്രൂഷൻ' സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്ന് ഉറപ്പിക്കാം.
മോണയ്ക്കുള്ളിൽ നിന്നും രക്തം വരുന്നുണ്ടെങ്കിൽ വൃത്തിയുള്ള നനഞ്ഞ കോട്ടൺ ഗോസ് (Cotton gauze) ആ ഭാഗത്ത് പതുക്കെ അമർത്തിപ്പിടിക്കുക. ഡെന്റിസ്റ്റിന്റെ അടുത്ത് എത്തുന്നതുവരെ പല്ലിൽ വീണ്ടും തൊടരുത്.
പല്ലിന് എത്രത്തോളം സ്ഥാനചലനം സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് കണ്ടെത്താൻ ദന്തഡോക്ടർമാർ കൃത്യമായ പരിശോധനകൾ നടത്തുന്നു. ബാധിക്കപ്പെട്ട ഭാഗം പതുക്കെ പരിശോധിച്ച്, പ്രത്യേക ഡെന്റൽ ഉപകരണങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് പല്ലിന് എത്രത്തോളം ഹൊറിസോണ്ടൽ (ഇരുവശങ്ങളിലേക്കും) ഇളക്കമുണ്ടെന്ന് അവർ അളക്കുന്നു.
പ്രധാന പരിശോധനകൾ:
|
പരിശോധനാരീതി |
ഉപയോഗിക്കുന്ന ഉപകരണം |
ലക്ഷ്യം |
|
റേഡിയോ ഗ്രാഫിക് പരിശോധന |
എക്സ്-റേ (Periapical) അല്ലെങ്കിൽ CBCT സ്കാൻ |
പല്ലിന് ചുറ്റുമുള്ള ലിഗമെന്റ് വികസിച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്ന് നോക്കാനും വേരിന് ഒടിവുണ്ടോ (Root fracture) എന്ന് കണ്ടെത്താനും. |
|
പല്ലിന്റെ ജീവൻ പരിശോധിക്കൽ |
കോൾഡ് സ്പ്രേ (Thermal test) അല്ലെങ്കിൽ ഇലക്ട്രിക് പൾപ്പ് ടെസ്റ്റർ (EPT) |
പല്ലിന്റെ ഉള്ളിലെ ഞരമ്പുകൾക്ക് ഉണർവുണ്ടോ എന്നും അവ തലച്ചോറിലേക്ക് സിഗ്നലുകൾ അയക്കുന്നുണ്ടോ എന്നും അറിയാൻ. |
|
ബൈറ്റ് പരിശോധന |
ആർട്ടിക്കുലേറ്റിംഗ് പേപ്പർ ടെസ്റ്റ് (Articulating Paper) |
കടിക്കുമ്പോൾ പല്ലിന്റെ ഏത് ഭാഗത്താണ് അമിതമായ ബലം പ്രയോഗിക്കപ്പെടുന്നത് എന്ന് കണ്ടെത്താൻ. |
പല്ലിനുണ്ടായ കേടുപാടുകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഇതിനെ മൂന്നായി തിരിക്കാം:
ഗ്രേഡ് I (കുറഞ്ഞത്): പല്ലിന്റെ സ്ഥാനചലനം 2 മില്ലിമീറ്ററിൽ താഴെയായിരിക്കും. പല്ലിന് നേരിയ ഇളക്കമുണ്ടാകുമെങ്കിലും ചുറ്റുമുള്ള അസ്ഥിക്ക് കേടുപാടുകൾ ഉണ്ടാകില്ല.
ഗ്രേഡ് II (മിതത്വം): 2 മില്ലിമീറ്റർ മുതൽ 4 മില്ലിമീറ്റർ വരെ സ്ഥാനചലനം. പല്ലിന് മുകളിലേക്കും വശങ്ങളിലേക്കും വലിയ ഇളക്കമുണ്ടാകും. പല്ലിനെ താങ്ങിനിർത്തുന്ന ലിഗമെന്റുകൾ ഭാഗികമായി കീറിപ്പോയിട്ടുണ്ടാകും.
ഗ്രേഡ് III (തീവ്രം): 4 മില്ലിമീറ്ററിൽ കൂടുതൽ സ്ഥാനചലനം. പല്ല് ഏതാനും കോശ നാരുകളിൽ മാത്രമായിരിക്കും തൂങ്ങിനിൽക്കുന്നത്. പല്ലിനെ താങ്ങിനിർത്തുന്ന താടിയെല്ലിന്റെ ഭാഗങ്ങൾക്ക് (Alveolar bone plates) ഒടിവ് സംഭവിക്കാനും സാധ്യതയുണ്ട്.
പുറത്തേക്ക് തള്ളിയ പല്ലിനെ പൂർണ്ണ ആരോഗ്യത്തിലേക്ക് തിരികെ കൊണ്ടുവരുന്നതിന് ഘട്ടം ഘട്ടമായുള്ള ചികിത്സ ആവശ്യമാണ്. ആദ്യം, ഡോക്ടർ ലോക്കൽ അനസ്തേഷ്യ നൽകി വേദനയില്ലാതെ പല്ലിനെ അതിന്റെ യഥാർത്ഥ സ്ഥാനത്തേക്ക് തിരികെ വെക്കുന്നു (Relocation).
തുടർന്ന് പല്ല് വീണ്ടും ഇളകിപ്പോകാതിരിക്കാൻ കോമ്പോസിറ്റ് റെസിനും ഓർത്തോഡോണ്ടിക് വയറും (Orthodontic wire) ഉപയോഗിച്ച് അയവുള്ള ഒരു 'സ്പ്ലിന്റ്' (Flexible Splint) ഘടിപ്പിക്കുന്നു. പരിക്കേറ്റ പല്ലിനെ ഇരുവശത്തുമുള്ള നല്ല പല്ലുകളുമായി ചേർത്താണ് ഇത് ഘടിപ്പിക്കുന്നത്. ഈ സ്പ്ലിന്റിന്റെ പ്രത്യേകത പല്ലിന് നേരിയ ചലനങ്ങൾ അനുവദിക്കുന്നു എന്നതാണ്. ഇത് പല്ലിന്റെ വേരിലെ കോശങ്ങളെ (Fibroblasts) ഉത്തേജിപ്പിക്കുകയും ലിഗമെന്റുകൾ വീണ്ടും മോണയുമായി കൂട്ടിച്ചേർക്കാൻ സഹായിക്കുകയും ചെയ്യും. ഈ പ്രക്രിയയ്ക്ക് ഏകദേശം 2 ആഴ്ച സമയമെടുക്കും.
മുതിർന്നവരിൽ ഇത്തരം പരിക്കുകൾ പല്ലിലേക്കുള്ള രക്തയോട്ടം പൂർണ്ണമായി നിർത്തുന്നതിനാൽ, പരിക്കേറ്റ് 7 മുതൽ 14 ദിവസത്തിനകം റൂട്ട് കനാൽ ചികിത്സ (Endodontic therapy) ചെയ്യേണ്ടത് അനിവാര്യമാണ്. എന്നാൽ കുട്ടികളിൽ പല്ലിന്റെ വേരുകൾ പൂർണ്ണമായി വളർന്നു കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകാത്തതിനാൽ (Open root apices), ചിലപ്പോൾ രക്തയോട്ടം തനിയെ പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെടാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. അതിനാൽ കുട്ടികളെ കൃത്യമായി നിരീക്ഷിച്ച ശേഷമേ റൂട്ട് കനാൽ തീരുമാനിക്കൂ. പല്ലിന്റെ ഉള്ളിലെ കേടായ ഞരമ്പുകൾ നീക്കം ചെയ്ത് കാൽസ്യം ഹൈഡ്രോക്സൈഡ് അല്ലെങ്കിൽ ബയോസെറാമിക് മരുന്നുകൾ ഉപയോഗിച്ച് വൃത്തിയാക്കിയ ശേഷം 'ഗട്ട പെർച്ച' (Gutta percha) ഉപയോഗിച്ച് പല്ല് അടയ്ക്കുന്നു. പല്ല് പൂർണ്ണമായി സുഖപ്പെട്ടു എന്ന് ഉറപ്പാക്കിയ ശേഷം, പല്ലിന് ബലം കൂട്ടാനായി സിർക്കോണിയ (Zirconia) അല്ലെങ്കിൽ പോർസലൈൻ (PFM) ക്രൗണുകൾ (ക്യാപ്പ്) വെക്കാവുന്നതാണ്.
കേരളത്തിൽ ഇത്തരം പല്ലുകൾ സംരക്ഷിക്കുന്നതിനുള്ള ചിലവ് പരിക്കിന്റെ വ്യാപ്തിയെയും നമ്മൾ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന മെറ്റീരിയലിനെയും ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു.
എമർജൻസി സ്റ്റെബിലൈസേഷനും വയർ സ്പ്ലിന്റിംഗിനും കൊച്ചി, തിരുവനന്തപുരം, കോഴിക്കോട് പോലുള്ള നഗരങ്ങളിലെ സ്വകാര്യ ക്ലിനിക്കുകളിൽ ഏകദേശം ₹1500 മുതൽ ₹4000 വരെ ചിലവ് വരാം.
റൂട്ട് കനാൽ ചികിത്സ ആവശ്യമായി വന്നാൽ ₹3,500 മുതൽ ₹7,000 വരെ അധികമായി വരും.
പല്ലിന് മുകളിൽ വെക്കുന്ന ക്യാപ്പുകളുടെ ചിലവ് മെറ്റീരിയലിന് അനുസരിച്ചാണ്: സാധാരണ PFM ക്യാപ്പുകൾക്ക് ₹3000-₹6000 വരെയും, കൂടുതൽ ഭംഗിയുള്ള സിർക്കോണിയ ക്യാപ്പുകൾക്ക് ₹8000 മുതൽ ₹18000 വരെയും ചിലവ് വരാം.
സർക്കാർ മെഡിക്കൽ/ഡെന്റൽ കോളേജുകളിൽ ഈ സേവനങ്ങൾ വളരെ കുറഞ്ഞ നിരക്കിൽ ലഭ്യമാണ്, എങ്കിലും അടിയന്തിര ഘട്ടങ്ങൾ കഴിഞ്ഞുള്ള തുടർച്ചികിത്സകൾക്ക് അല്പം കാത്തിരിക്കേണ്ടി വന്നേക്കാം.
പ്രാഥമികമായി പല്ല് യഥാർത്ഥ സ്ഥാനത്ത് വെക്കാനും സ്പ്ലിന്റ് ചെയ്യാനും ഒരു ജനറൽ ഡെന്റിസ്റ്റിന് സാധിക്കും. എന്നാൽ പരിക്ക് ഗുരുതരമാണെങ്കിൽ താഴെ പറയുന്ന വിദഗ്ദ്ധരുടെ സേവനം ആവശ്യമാണ്:
എൻഡോഡോണ്ടിസ്റ്റ് (Endodontists): പല്ലിന്റെ ഉൾഭാഗം കറുത്തുപോകാതെയും ഇൻഫെക്ഷൻ വരാതെയും റൂട്ട് കനാൽ ചികിത്സ കൃത്യമായി ചെയ്യാൻ ഇവർ സഹായിക്കുന്നു.
പെരിയോഡോണ്ടിസ്റ്റ് (Periodontists): മോണയുടെയും അസ്ഥിയുടെയും ലിഗമെന്റുകളുടെയും തകരാറുകൾ പരിഹരിക്കാൻ ഈ വിദഗ്ദ്ധരുടെ സഹായം വേണം.
പ്രോസ്റ്റോഡോണ്ടിസ്റ്റ് (Prosthodontists): പല്ലിന്റെ ഭംഗിയും പ്രവർത്തനവും തിരികെ കൊണ്ടുവരുന്നതിനായി മികച്ച രീതിയിൽ ക്യാപ്പുകളും ബ്രിഡ്ജുകളും നിർമ്മിച്ചു നൽകുന്നത് ഇവരാണ്.
പല്ല് രക്ഷിച്ചെടുക്കുന്നതിൽ സമയം വളരെ നിർണ്ണായകമാണ്. അപകടം നടന്ന് 2 മുതൽ 4 മണിക്കൂറിനുള്ളിൽ തന്നെ പല്ല് തിരികെ സ്ഥാനത്ത് ഉറപ്പിക്കാൻ കഴിഞ്ഞാൽ പല്ല് ജീവനോടെ നിലനിർത്താനുള്ള സാധ്യത വളരെ കൂടുതലാണ്. സമയം എത്ര കുറയുന്നോ അത്രയും നല്ലത്.
അപകടം നടന്ന് 24 മുതൽ 48 മണിക്കൂറുകൾക്ക് ശേഷമാണ് ചികിത്സ തേടുന്നതെങ്കിൽ, പല്ലിന്റെ അടിയിൽ രക്തം കട്ടപിടിക്കുന്നത് കാരണം പല്ല് പഴയ സ്ഥാനത്തേക്ക് വെക്കാൻ കഠിനമായ ബുദ്ധിമുട്ടായിരിക്കും. അത്തരം സാഹചര്യങ്ങളിൽ പല്ല് എടുത്തു കളയേണ്ടി വന്നേക്കാം.
ഞാൻ ഒന്നും ചെയ്തില്ലെങ്കിൽ ഈ പല്ല് തനിയെ പഴയപടിയാകുമോ?
ഇല്ല. പുറത്തേക്ക് തള്ളിയ പല്ല് ഒരിക്കലും തനിയെ അതിന്റെ സ്ഥാനത്തേക്ക് തിരികെ പോകില്ല. ചികിത്സിക്കാതിരുന്നാൽ പല്ല് അതേ നീളമുള്ള അവസ്ഥയിൽ ഉറച്ചുപോകും. ഇത് നിങ്ങളുടെ കടിയെ ബാധിക്കുകയും വിട്ടുമാറാത്ത അണുബാധയ്ക്കും പല്ല് കൊഴിഞ്ഞു പോകുന്നതിനും കാരണമാകുകയും ചെയ്യും.
പല്ല് തിരികെ വെച്ച് സ്പ്ലിന്റ് ചെയ്തുകഴിഞ്ഞാൽ അത് കറുത്തുപോകുമോ?
പൂർണ്ണമായി വളർച്ചയെത്തിയ പല്ലുകൾക്ക് എക്സ്ട്രൂഷന് ശേഷം തനിയെ രക്തയോട്ടം ഉണ്ടാകില്ല. കൃത്യസമയത്ത് റൂട്ട് കനാൽ ചികിത്സ ചെയ്തില്ലെങ്കിൽ പല്ലിനുള്ളിലെ കോശങ്ങൾ നശിച്ചു പോവുകയും, അതിൽ നിന്നുള്ള ഇരുമ്പ് ഘടകങ്ങൾ (Iron pigments) പല്ലിനെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് ചാരനിറമോ കറുപ്പ് നിറമോ ആക്കി മാറ്റുകയും ചെയ്യും.
പല്ല് വീണ്ടും സ്ഥാനത്ത് വെക്കുമ്പോൾ കടുത്ത വേദനയുണ്ടാകുമോ?
ഇല്ല. ഈ പ്രക്രിയ മുഴുവൻ ആ ഭാഗം പൂർണ്ണമായി മരവിപ്പിക്കുന്ന ലോക്കൽ അനസ്തേഷ്യ നൽകിയാണ് ചെയ്യുന്നത്. അതുകൊണ്ട് നിങ്ങൾക്ക് നേരിയ മർദ്ദം മാത്രമേ അനുഭവപ്പെടൂ, കടുത്ത വേദന ഉണ്ടാകില്ല.
ക്ലിനിക്കൽ രംഗത്ത്, പല്ല് പുറത്തേക്ക് തള്ളുന്ന അവസ്ഥകളിൽ പല്ലിന്റെ താങ്ങുസംവിധാനങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുക എന്നതാണ് ഏറ്റവും പ്രധാനം. പണ്ട് പല്ലുകളെ ദീർഘകാലം അനക്കമില്ലാതെ ഉറപ്പിച്ചു നിർത്തുന്ന രീതിയായിരുന്നുവെങ്കിൽ, ഇന്ന് പരമാവധി 2 ആഴ്ചത്തേക്ക് മാത്രമാണ് താൽക്കാലിക സ്പ്ലിന്റുകൾ നൽകുന്നത്. ഇത് ലിഗമെന്റിലെ സ്റ്റെം സെല്ലുകളെ ഉത്തേജിപ്പിക്കുകയും പല്ല് അസ്ഥിയോട് ഒട്ടിപ്പോകുന്ന അവസ്ഥ (Ankylosis) ഒഴിവാക്കുകയും ചെയ്യും. ഇൻഫെക്ഷൻ ഒഴിവാക്കാൻ 2 ആഴ്ചയ്ക്കുള്ളിൽ തന്നെ റൂട്ട് കനാൽ ചെയ്യുന്നത് നന്നായിരിക്കും. പല്ലിന്റെ ദീർഘകാല സ്ഥിരത ഉറപ്പാക്കാൻ 4 ആഴ്ച, 3 മാസം, 6 മാസം, 1 വർഷം എന്നീ ഇടവേളകളിൽ കൃത്യമായ ഫോളോ-അപ്പ് പരിശോധനകൾ നടത്തേണ്ടത് നിർബന്ധമാണ്.